چهارشنبه نوزدهم تیر 1387
دندان مرده نه کندن دارد نه شمردن!
دندون مردتیم !
................................................................
ذهنم را پر کرده
آن گاو
و گوساله ی ندیده اش!!!
...............................................................
پرم از یک
تو... و هُش
و زندگی
...........................................................
از نگاهت یک صندلی می سازی ...
تا می خواهم بنشینم روبرویت برش می داری!
نگاهت را!
........................................................
رخنه می کند سوزی !
از چشم های معصومت
تا ناکجا آباد قلبم!
..........................................................
امروز فاتحه خواندم
برای روز های گذشته
دستم را به آسمان بردم و فاتحه خواندم !
........................................................
نوشته شده توسط شنبليله در ساعت 19:19 | لینک
|